เมื่อย้อนกลับไปสมัย ม.ปลายหัวเกรียน ตูมีแฟนคนนึง(หน้าตาแบบนี้ตูก็เคยมีแฟนนะเว้ย)

พ่อแม่เรารู้จักกัน เรารู้จักพ่อแม่เขา เขาก็รู้จักพ่อแม่เรา

เรารักกันมาก ตลอดช่วงเวลามัธยม ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด มากินข้าวที่บ้านด้วยกันบ่อยๆ

บางที่ก็ไปไหนมาไหนแบบสองครอบครัว

ชิวิตมันน่าจะลงเอยด้วยการแต่งงานแล้วสองครอบครัวนี้ก็เป็นทองแผ่นเดียวกัน

แต่ชีวิตมันไม่ได้จบที่แค่มัธยม ชีวิตยังมีมหาลัยต่อออกมาอีกติ่งนึง

เธอเข้าพยาบาลมหิดล ส่วนผมเรียน ม. เกษตร ชีวิตมันก็หักเหตรงนี้แหละ ผมไม่ได้ใส่ใจอะไรเธอเลย

ผมก็อิสระ โผบิน สายลมและแสงแดดไปวันๆ

แล้ววันนึงเธอก็ชวนผมไปงานราตรีสีขาว ผมก็ใส่เสื้อยืดกางเกงยีนไป แต่เธอเตรียมกางเกงสเลค เสื้อเชิ้ต

รองเท้าหนังไว้ให้ ผมก็ใส่ชุดที่เธอเตรียมไว้ให้ แฟนเพื่อนๆเธอเป็นนายร้อยกันหมด

(ผมก็ไม่เข้าใจวัฒนธรรมนี้ว่ะ ว่าทำไมพยาบาลต้องมีแฟนเป็นนายร้อย)

เขาถาม ว่าผมเรียนที่ไหน ผมตอบไปว่าเรียน ม เกษตร แต่ทุกคนทำหน้าเฉยๆ ไม่หือไม่อือ

จากที่ผมเคยบอกกับใครๆว่าผมเรียน ม เกษตรแล้วมันดูเท่มาก (จากสังคมชนบทที่เอ็นท์ติด)

แต่ นี่เหมือนผมกระจอกไปเลย แล้วเค้าก็ออกไปเต้นรำกัน มีผมคนเดียวที่ไม่ออกไป เธอก็นั่งอยู่กับเรานะ

แล้วเค้าเปิดเหล้าเรด มีผมคนเดียวที่นั่งกิน จนคนอื่นมองด้วยสายตาแปลก ๆ

"สังคมของเรามันห่างชั้นเกินไป"

มีนร.นายร้อยเข้ามารุมจีบเธอมากมายผมรู้สึกได้ถึงระยะห่างระหว่างชนชั้นของเธอกับผม

เธอโทรมาผมก็ไม่ค่อยรับ บอกไม่ว่างมั่งอะไรมั่ง

แล้วช่วงนั้นเป็นช่วงที่ผมเที่ยวผับ มีสาวมากหน้าหลายตาเข้ามาวนเวียนแล้วจากไป

ผมหาเรื่องเธอบ่อยๆ จนเราห่างๆกันไป... จนเธอมีแฟนใหม่เป็น นายร้อย

คงเพราะเธอขาดบางสิ่งในชีวิตไป แล้วนายคนนั้นก็เข้ามาเติมเต็ม ผมไม่โกรธ หรือโทษใครเลย

"เพราะสังคมเรามันต่างกันเกินไป"

แต่แล้ววันหนึ่ง เธอโทรมาบอกว่าเธอ จะแต่งงาน แล้วเราก็ได้คุยสารทุกข์สุขดิบกันต่างๆนานา

เหมือนกับว่าเรื่องราวต่างๆมันเกิดขึ้นเมื่อวาน เธอบอกว่าเธอยังใส่บาตรวันเกิดให้ผมทุกปี

มารู้ภายหลังว่าเธอต้องต่อคิวหยอดตู้ ต่อแถวยาวๆ

พอเราไม่ว่างหรือไม่รับเธอก็ต้องไปต่อแถวใหม่เพื่อ คุยกะผมสองนาที

ผมงี้น้ำตาไหลพราก เธอบอกกับผมว่า "เรานึกว่าเธอไม่ได้รักเราแล้ว"

ทั้งหมดนี้เป็นเพราะ ผมสร้างกำแพงขึ้นมาปิดกั้นเองแท้ๆ

ความจริงเค้ารักเราโดยไม่ต้องดูความเหลื่อมล้ำทางสังคมอะไรเลย

"มันไม่มีหรอกไอ้คำว่าต่างกันเกินไปหนะ "

รักก็คือรัก จะหาเหตุผลอะไรล่ะ

ปล.ขอให้เธอมีความสุข ตลอดไปนะ ....

Comment

Comment:

Tweet

ใช่แล้ว รักก็คือรักค่ะ

#8 By sebin on 2008-02-10 00:21

นี่มาอินกับกระจู๋รักครั้งแรกใช่ป่าว เอิ้กๆconfused smile
เลียนแบบ 555

ชีวิตจริงมันก็แบบนี้แหละเอ เอ๊ย ตั้ง

#7 By joy on 2008-01-24 14:33

ตื้ด มาก อีสัด

#6 By herenoi on 2008-01-24 00:04

ไม่อยากจะพูดคำว่า "เราจะรู้ค่าของสิ่งหนึ่ง เมื่อได้สูญเสียมันไปแล้ว"

ตั้งก็แค่อยากให้เขาได้รับสิ่งดีๆไม่ใช่เหรอ ไม่งั้นจะทำแบบนั้นทำไม ความรักไม่ได้หมายถึงต้องได้มาครอบครองเท่านั้นหรอกนะ ความรักที่ดีคือการเสียสละต่างหาก

#5 By ชายคลอง on 2008-01-23 08:48

ขอให้ตั้งมีความสุขเหมือนกัน :)

#4 By inanza (203.144.160.244) on 2008-01-23 04:26

ไปยอมพวกนายร้อยทำไม๊

ถ้ามีเพื่อนเป็นนายร้อยอะนะ จะรู้ว่าไม่ได้มีอะไรเล๊ย ~

พูดแล้วก็เปรี้ยวปาก ป่ะ ไปกินมะม่วงกัน confused smile

#3 By เอ (58.64.90.180) on 2008-01-23 02:25

โธ่ บักตั้งเอ้ย!!!

#2 By จักรี (124.121.148.92) on 2008-01-23 00:37

นี่มาอินกับกระจู๋รักครั้งแรกใช่มะไอ้ตั้ง open-mounthed smile

#1 By tara on 2008-01-23 00:27