daylight

มีคนเคยบอกว่า blog มีไว้สำหรับพวกที่มีความลับเยอะแต่ก็เป็นพวกขี้อวด

ไอ้ผมมันก็ไม่มีความลับอะไร แล้วก็ไม่รู้จะอวดขี้กะใคร

ผมเองเคยพยามเขียนสิ่งที่เรียกว่า บล๊อก ขึ้นมาหลายต่อหลายครั้ง สเปซมั่ง อะไรมั่ง ก็ว่ากันไป

แต่จนแล้วจนไม่รอด เขียนๆได้ไปซักพักก็ขี้เกียจ เหอะๆ

บังเอิญได้คุยกะลุงคนนึง ที่แกเขียนบล๊อกเป็นชีวิตจิตใจ

แกบอกว่า อยากเขียนอะไรก็เขียน ถ้าต้องการแนว ให้เอาเรื่องใดเรื่องหนึ่งเป็นแนวไปก่อน

บางคนก็เขียน เรื่องหมู หมา กา ไก่ อีเห็น ละอง ละมั่ง อะไรก็ว่ากันไป เรื่องเดียวไปเลย

แล้วกูล่ะ ถนัดเรื่องไหน....ไม่มีว่ะ....

แต่ส่วนใหญ่ คนก็จะใช้บันทึกประจำวัน ว่าวันนี้มึงไปทำอะไรมามั่ง เอาไว้แก่ๆ ลูกบวชแล้ว ย้อนกลับมาอ่าน

ให้รู้สึกปลื้มเล็กๆ ถ้าเว็บมันไม่ล่มไปซะก่อน

เอาวะ ลองเขียนบล๊อก อีกซักครา เพื่อให้รู้ว่ากูเนี่ย นอกจาก แดก ขี้ แล้วก็ นอน กูยังมีอะไรทำอีกมั่ง

ชีวิตที่ไม่มีสาระไปวัน จะลองเขียนเรื่องความรัก ในสิ่งที่คนว่าโหล ใครๆก็เขียนกัน

จะเขียนเรื่องหมา แมว หมู เห็ด เป็ดไก่ อะไรก็ตามที่คิดออก หวังว่าตูจะไม่ขี้เกียจไปซะก่อนนะ ...

...สวัสดี